De ouderen

Veel oudere academici (boven de 50) hebben de hoop allang opgegeven om een goede baan te krijgen. Een goed pensioen zit er voor hen ook niet in.
Het gaat hier veelal om mensen die een jarenlange investering in hun toekomst hebben gedaan, vaak afkomstig uit minder bemiddelde gezinnen. Ze hebben geld moeten lenen, om dit geld later terug te kunnen betalen als zij een goede baan zouden hebben. Hun ouders hebben zich het nodige moeten ontzeggen om hen te laten studeren.
Uiteindelijk kregen ze geen baan. Ze waren in de bloei van hun leven en kregen te keer op keer te horen dat ze ermee moesten leren leven dat ze nooit een baan zouden krijgen.

Er valt hen niets te verwijten. Zij zijn gaan studeren met het idee dat er nu eindelijk ook mensen uit een lagere klasse konden studeren en zo hoger op konden klimmen. "Iedereen moet kunnen studeren." was het motto van de jaren '60.

Zij konden niet weten dat er een overschot aan academici zou ontstaan door een toekomstig beleid van de overheid . Zij konden niet weten dat talloze banen die er voor hen waren geschrapt zouden worden. Zij konden niet weten dat ze ook geen kans hadden op lagere banen, omdat ze anderen zogenaamd zouden verdringen van die arbeidsplek. Zij konden niet weten dat ze (vanaf 1984) als onbemiddelbaar zouden worden beschouwd. Als ze zelf iets wilden beginnen kregen ze geen hulp, want academici werden opeens gezien als volkomen ongeschikt voor wat dan ook. Bij uitzendbureau's werden ze niet eens ingeschreven. Talloze academici hebben tevergeefs honderden of misschien wel duizenden sollicitatiebrieven geschreven. In veel gevallen tevergeefs, omdat talrijke organisaties(,) bijvoorbeeld (semi) overheidsinstellingen, verplicht waren een advertentie voor een vacature te plaatsen, zelfs als in de invulling daarvan eigenlijk al was voorzien.

Academici zagen vaak dat medestudenten die hun studie niet hadden afgemaakt, toch een leuke baan hadden gekregen. Als de wél afgestudeerden op een dergelijke (lagere) baan solliciteerden werden ze steevast afgewezen vanwege een te hoge kwalificatie.

Er zijn academici die al vanaf de jaren '70 werkloos zijn. Zij hebben hun hele leven briefjes van de Sociale Dienst moeten invullen en zich beschikbaar moeten houden voor de arbeidsmarkt, terwijl er geen enkele baan voor hen was. Dit ondanks het feit ,dat ze de hoogst mogelijke opleiding hebben voltooid, en zelfs een titel bezitten die door de wet beschermd is
Het is onbegrijpelijk en veelzeggend dat er nooit extra aandacht gegeven is aan deze groep. Er zijn geen stimulerende maatregelen genomen, noch hebben er diepgaande onderzoeken plaatsgevonden. Er zijn onderzoeken gedaan naar gevolgen van langdurige werkeloosheid, maar niet naar die van academici, ondanks onheilspellende rapporten van de arbeidsbureau's zelf, de Algemene Rekenkamer en het Centraal Planbureau in de jaren '70 en '80.

Nogmaals, we hebben het hier over een groep die (vaak) jarenlang in hun toekomst heeft geïnvesteerd. Ouders van hen hebben zich offers getroost.
De Groep Academici wil zich speciaal inzetten voor deze groep.